برات از بهار مینویسم چون هنوز در آغوشش نگرفتی....چون هنوز خیلی مونده تا بتونی عطرشو حس کنی....با اینکه بهار درونی منو میبینی و عطرشم حس میکنی....کاش دیوید هم اونجا بود تا بتونیم نقاشی آسمونو تکمیل کنیم....ولی باز هم میشه امیدوار بود....اینو من از تو یاد گرفتم عزیزم....

                    

این روزها من و تو تنها شدیم با اینکه با همیم....چون حسمون کامل نمیشه....چون همون طوریکه دیوید می خواد خیلی حسرتها تو دل من می مونه....ولی توچی عزیزم؟....تو هم کمکم نمیکنی؟....آخه من که به تو دیگه دروغ نگفتم....من که همیشه پیشت موندم....من که دستای نازتو هیچ وقت رها نکردم....چون تو مال منی.
نکنه که تو هم از من بریدی....نگو هنوز نیومده می خوای بری....پیشم بمون عزیزم....چون تو از وجود منی....تو درون منی....تو توی رگ های منی....من تو رو نفس میکشم....من با تو زندگی میکنم....من با تو زیبایی و طراوت بهارو میبینم....من تو رو دارم....
                                                            ....پس همراه نازنین بمون....
هنوز بهار تموم نشده کامل میشیم....مچ میشیم....
هنوز تا رنگ درختا سبزه فرصت هست....تا گل ها و شکوفه های ارغوانی خودنمایی میکنن وقت برای برگشت هست....بیا منتظر بمونیم و این انتظارمونو با قشنگی بهار و پاکی آسمونو دریا قسمت کنیم .